یک فنجان شعر

کفشی رها شده‌ام در باغ تنها، خموش، بی‌کس و آواره روزی

عزیزِ قلبِ کسی بودم روزی از اشتیاقِ حضور من؛ پایی امیدِ

خوب دویدن داشت با من دوید و رسید و موفق شد اما گلایه

نیست که فرسودم...

#نرگس_صرافیان_طوفان

#یک_فنجان_شعر